Stare Zoo w Poznaniu to wyjątkowe miejsce – ogród zoologiczny, który działa nieprzerwanie od 1871 roku, co czyni go najstarszym nieprzerwanie działającym zoo w Polsce. Położone w samym sercu Jeżyc, przy ulicy Zwierzynieckiej 19, od 2009 roku funkcjonuje jako bezpłatny park z wybranymi gatunkami zwierząt. To oaza zieleni na niespełna 5,5 hektara, gdzie historia miesza się z naturą, a zabytkowe budynki z XIX wieku tworzą klimat, którego nie znajdziesz w nowoczesnych ogrodach zoologicznych.
- niespotykana historia powstania
- piękna zabytkowa architektura
- bliski kontakt ze zwierzętami
- największa grupa koczkodanów w Polsce
- bezpłatny wstęp do parku
Historia powstała przy kuflu piwa i stole do kręgli
Niewiele ogrodów zoologicznych może pochwalić się tak osobliwym początkiem. W 1871 roku grupa przyjaciół z koła kręglarskiego postanowiła uczcić 50. urodziny swojego prezesa w naprawdę nietypowy sposób. Spotykali się regularnie w ogródku restauracji przy dworcu Kolei Stargardzko-Poznańskiej, więc każdy z nich postanowił ofiarować jubilatowi… zwierzę. Ulicami Poznania przyprowadzili do restauracji różne stworzenia – w tym tresowanego niedźwiedzia i małpę kupionych od wędrownych Cyganów.
Szczęśliwy solenizant poprosił, by zwierzęta pozostały w ogródku restauracyjnym i stały się początkiem większego zbioru. I tak się stało. W 1874 roku powołano Towarzystwo Akcyjne Ogród Zoologiczny, a rok później utworzono Stowarzyszenie Ogród Zoologiczny. Prawdziwym organizatorem i twórcą ogrodu był Robert Jaeckel, który w 1883 roku przejął wszystkie kompetencje zarządu i przez następne lata doprowadził zoo do rozkwitu.
Co zobaczyć w Starym Zoo – zwierzęta i zabytkowa architektura
Dziś Stare Zoo to zupełnie inne miejsce niż w czasach świetności, gdy mieszkały tu słonie, lwy, tygrysy czy nosorożce. Od czasu otwarcia Nowego Zoo w 1974 roku większość dużych zwierząt przeniesiono do nowej lokalizacji. Stare Zoo przekształciło się w kameralny park ze starannie dobranymi gatunkami – głównie zwierzętami domowymi i niewielkimi egzotykami.
Wśród mieszkańców znajdziesz kuce szetlandzkie, owce bretońskie (najmniejszą rasę owiec na świecie), owce kameruńskie, kozy i osły. Dzieci uwielbiają te zwierzęta – można je obserwować z bliska, a niektóre nawet pogłaskać. To świetna okazja do pierwszego kontaktu z żywymi zwierzętami dla najmłodszych.
Ale Stare Zoo to nie tylko zagroda edukacyjna. Wśród egzotycznych gatunków zobaczysz lemury katta – te charakterystyczne małpy z długimi, czarno-białymi ogonami, które swobodnie przemieszczają się po swojej wyspie na stawie. Są tu też lemury czerwonobrzuche, łabędzie czarne pływające po ogrodowych stawach, dzioborożce trąbiące z charakterystycznymi dziobami oraz argusy malajskie – ptaki o spektakularnym upierzeniu.
W Starym Zoo mieszka największa w Polsce grupa koczkodanów Diana – pięć osobników, w tym dwie samice i trójka młodych. Te piękne małpy o charakterystycznej białej brodzie i rdzawym futrze mają do dyspozycji zmodernizowaną wolierę przy alpinarium, połączoną specjalnym korytarzem ze starą małpiarnią.
Jedną z nowszych atrakcji jest azyl dla małp Ameryki Południowej, otwarty w wyremontowanym pawilonie dawnej ptaszarni. Znalazły tu schronienie zwierzęta odzyskane z nielegalnych hodowli we Francji i Hiszpanii – tamaryny białoczube, marmozety złocistorękie i uistiti białouche. Te drobne małpki głośno świerkają, przez co słychać je z daleka, jakby w zoo wciąż mieszkały ptaki.
W 2021 roku w ramach poznańskiego budżetu obywatelskiego powstał pawilon dla żółwi lądowych i wodnych. Można tu zobaczyć różne gatunki tych spokojnych gadów w odpowiednio przygotowanych warunkach.
Zabytkowe budynki – architektura z duszą
Stare Zoo wpisane jest do rejestru zabytków od 1978 roku i nie bez przyczyny. Spacerując alejkami, mijasz budynki, które pamiętają czasy Roberta Jaeckela i przełomu XIX i XX wieku.
Najstarszym obiektem jest słoniarnia z końca XIX wieku, zwieńczona charakterystyczną kopułą z półksiężycem. Dziś budynek pełni zupełnie inną funkcję – mieszkają w nim zwierzęta domowe. Alpinarium z grotą pochodzi z początku XX wieku i obecnie służy jako miejsce wystaw. Stare klatki dla niedźwiedzi i historyczna woliera, w której dziś przebywają małpy, to kolejne ślady przeszłości.
Warto zwrócić uwagę na dbałość o zieleń – ogród od początku słynął z bogatej i starannie pielęgnowanej roślinności. Duża liczba starych drzew tworzy gęsty baldachim, który w upalne dni daje błogocień. To miejsce, gdzie architektura i natura tworzą harmonijną całość.
Dla kogo jest Stare Zoo w Poznaniu
Stare Zoo to przede wszystkim miejsce dla rodzin z małymi dziećmi. Niewielka powierzchnia sprawia, że nawet z kilkulatkiem można obejść cały teren w godzinę, máx dwie. Nie ma tu tłumów jak w Nowym Zoo, atmosfera jest spokojna i kameralna. Dzieci mogą zobaczyć zwierzęta z bliska, a kontakt z kozami czy osiołkami to coś, czego nie zapewnią wielkie ogrody z egzotycznymi drapieżnikami za szybami.
To także świetne miejsce na zwykły spacer dla mieszkańców Jeżyc i okolic. Wiele osób traktuje Stare Zoo jak park – przychodzą tu na ławeczce poczytać książkę, pospacerować między alejkami, odpocząć w cieniu starych drzew. Bezpłatny wstęp sprawia, że można wpaść na chwilę, bez planowania całodniowej wycieczki.
Miłośnicy historii i architektury też znajdą tu coś dla siebie. Zabytkowe budynki, historia sięgająca XIX wieku, nietypowa geneza powstania ogrodu – to wszystko tworzy unikalny klimat, którego nie doświadczysz w nowoczesnych zoo.
Informacje praktyczne – godziny otwarcia, dojazd, ile czasu zarezerwować
Wstęp do Starego Zoo jest całkowicie bezpłatny – to jedna z największych zalet tego miejsca. Od 1 lipca 2009 roku ogród funkcjonuje jako ogólnodostępny park, więc nie musisz planować budżetu na bilety.
Godziny otwarcia zmieniają się w zależności od pory roku:
- listopad – luty: 9:00 – 16:00
- marzec i październik: 9:00 – 17:00
- kwiecień – wrzesień: 9:00 – 19:00
Ogród czynny jest codziennie, więc możesz go odwiedzić zarówno w weekend, jak i w tygodniu.
Jak dojechać: Stare Zoo znajduje się przy ulicy Zwierzynieckiej 19 w Poznaniu, w dzielnicy Jeżyce. To dosłownie kilka minut piechotą od centrum miasta. Dojedziesz tu tramwajem (linie kursujące w stronę Jeżyc) – najbliższy przystanek to „Rondo Kaponiera” lub „Plac Wiosny Ludów”. Jeśli przyjeżdżasz samochodem, w okolicy można znaleźć miejsca parkingowe na ulicach, choć w godzinach szczytu bywa z tym różnie.
Ile czasu zarezerwować: Spokojny spacer po całym terenie zajmuje około godziny, może półtorej z małymi dziećmi, które będą chciały dłużej poobserwować zwierzęta. Jeśli planujesz tylko krótki postój – na przykład w drodze z centrum – wystarczy 30-40 minut. To idealne miejsce na popołudniowy wypad, który nie zajmie całego dnia.
Stare Zoo a Nowe Zoo – jakie są różnice
Poznań ma dwa ogrody zoologiczne działające pod jednym zarządem. Nowe Zoo przy ulicy Krańcowej 81 to nowoczesny, rozległy ogród na ponad 120 hektarach, gdzie zobaczysz słonie, lwy, żyrafy, hipopotamy i setki innych gatunków. Tam obowiązują bilety wstępu, a zwiedzanie zajmuje co najmniej pół dnia.
Stare Zoo to zupełnie inna historia – kameralne, zabytkowe, z bezpłatnym wstępem i skromniejszą kolekcją zwierząt. Nie konkuruje z Nowym Zoo pod względem liczby gatunków czy nowoczesnych wybiegów. Za to oferuje coś innego – historyczny klimat, bliskość centrum, spokój i możliwość bliskiego kontaktu ze zwierzętami.
Stare Zoo działa nieprzerwanie od 1871 roku, co czyni go najstarszym nieprzerwanie funkcjonującym ogrodem zoologicznym w Polsce. Przez 150 lat przetrwało wojny, zmiany polityczne i przekształcenia – i wciąż zaprasza mieszkańców Poznania.
Jeśli masz czas i chcesz zobaczyć więcej zwierząt, warto odwiedzić oba miejsca. Ale jeśli szukasz spokojnego miejsca na krótki spacer z dziećmi, odpoczynku w zieleni czy chcesz poczuć klimat starego poznańskiego ogrodu – Stare Zoo będzie strzałem w dziesiątkę.